Eind april (meivakantie) 2011 vertrokken leerlingen van Multipercussion voor een week naar Gambia

Verslag Gambiareis 29 aoril 2011 t/m 07-05-2011

29 april 2011

Na maanden van voorbereidingen is het dan eindelijk zover. Kwart over tien, ruim op tijd, staat iedereen bij station Zutphen. Vanuit Zutphen gaan we met de trein naar Schiphol. Uitgezwaaid door de achterblijvers gaat het grote avontuur nu echt beginnen. Aangekomen op Schiphol zoeken we gelijk gate G8 op. Na het inchecken bestaat er nog de gelegenheid voor shoppen en koffie te drinken. Het vliegtuig van Arkefly vertrekt pas rond half vier. Na een vlucht van 4739 km. komen we rond kwart over acht plaatselijke tijd aan in Banjul, de hoofstad van the Gambia. Daar worden we opgewacht door twee mensen van de lodge. De drie kwartier durende tocht naar de lodge gebeurt in een open truck (geschikt voor twaalf personen) en in een jeep (voor de rest van de groep). Rond kwart over tien komen we bij de lodge aan. We voelen ons gelijk thuis. We krijgen een hartelijke ontvangst door Jo en Butch en er wordt zelfs nog patat voor ons gemaakt. Na de ontvangst vertrekt iedereen naar de kamers. In kamer twee blijft het echter nog lang rumoerig. De douchekraan wil niet meer dicht, waardoor het water blijft stromen. Als blijkt dat reparatie pas de volgende ochtend kan gebeuren wordt besloten de hele watertoevoer af te sluiten. Tot de volgende ochtend is er dus geen water beschikbaar voor de zes kamers. Ellen probeert aan de reperateur nog wel duidelijk te maken wat er precies aan de hand is. 'I don't know how you say it in English, but I think it's lamgedraaid. Vaak zal zij nog worden herinnerd aan deze opmerking.

30 april 2011

Rond kwart over zeven kunnen we douchen. Helaas een koude douche. En de rest van de week blijft dat ook zo. Dit hoort nou éénmaal bij Afrika en niemand klaagt er ook over. Na het ontbijt wordt Robin gelijk aan het werk gezet. Hij mag na enige uitleg proberen een vel op een djembe te zetten. Dit blijkt nog zwaar werk te zijn. Ook het spannen van het vel wordt voorgedaan (alhoewel wij dat natuurlijk al lang weten). Kirsten. Janet, Jan en Mirjam blijken goede spanners te zijn. Inmiddels zijn de door ons, in Nederland,  bestelde djembe's ook gearriveerd.
Rond vier uur 's middags maken we een wandeling door een wildlife reservaat. Er wordt uitleg gegeven over planten, bomen en dieren. Bij een meer ligt een grote krokodil. Als hij ons in de gaten heeft gaat hij snel weg. Na het reservaat wandelen we naar het vissersdorpje. Het stinkt daar verschrikkelijk en er zijn talloze gieren die bij het afval zitten. Het is hier hard werken voor de mensen. We zitten duidelijk in één van de armste delen van The Gambia.
Omdat het koninginnedag is heeft Janet twee flessen oranjebitter meegenomen. Deze worden geserveerd na het dessert. Ondanks dat het overdag flink warm is koelt het 's avonds toch behoorlijk af.

01 mei 2011

Om tien uur staat dan eindelijk de eerste djembeles op het programma. Mamudu (een zeer ervaren djembespeler) leert ons de Fulla. Een ritme dat bestaat uit 3 partijen. Ondanks dat het ritme niet zo moeilijk is, blijft het toch lastig in te vallen na de breaks van Mamudu. Na verloop van tijd gaat dit echter steeds beter. De djembelessen duren tot één uur. Na de lunch is het tijd om te relaxen, waarna rond vijf uur een optreden volgt van de scouting marching band. Dit optreden mondt uit in een groot feest. Ruim twee uur lang wordt er gedanst en gezongen. De mensen van Multipercussion laten zich van hun meest dansbare kant zien. Als er tenslotte nog een oerhollandse polonaise wordt ingezet is het feest compleet. Helaas worden we voor het avondeten verwacht en moeten we afscheid nemen van de band.
Na een gezellig avond gaat iedereen naar bed. De tijden van het naar bed gaan zijn nogal verschillend. Wieteke, Heleen en Sander zijn echte nachtbrakers en het bier is goedkoop ;-)

02 mei 2011

De ochtend wordt gevuld met djembelessen. De Fulla gaat nu goed en iedereen heeft er plezier in. Het laatste kwartier wordt er een  bij het ritme behorend liedje ingestudeerd. Iedereen zingt vol overgave mee. Rond drie uur vertrekken we naar het Mama Africa Art Museum. Een leuk museum waar je de tentoongestelde stukken ook kunt kopen. De eigenaresse maakt de stukken zelf. Nadat we daar iets gedronken hebben vertrekken we naar het Tanji Village Museum. Een soort openluchtmuseum waar ook veel traditionele muziekinstrumenten te zien zijn. Robin en Sander sluiten al snel aan bij een aantal muzikanten, die daar aan het spelen zijn.
's Avonds treden The Tribal Stars op. Aldert speelt de hele avond mee. Na  het optreden moet hij wel toegeven dat het tempo van spelen veel hoger ligt dan in Nederland. Het optreden slaat wel aan, want iedereen danst rond het kampvuur.

03 mei 2011

Een deel van de groep gaat al om zes uur het bed uit voor het vogelspotten. Drie Gambianen vergezellen ons door het Wildlife reservaat waar we op maandag ook zijn geweest. Doordat een stroper die nacht bezig is geweest zien we weinig vogels (maar horen we ze wel). Kirsten wordt in de tussentijd geplaagd door een kolonie mieren maar dit wordt 'vakkundig' opgelost.
Bij het djembespelen wordt de groep gesplitst. Ëén groep gaat met Butch mee. De andere groep krijgt les van Mamudu. Er worden nu allerlei nieuwe ritmes gespeeld, die best lastig zijn.
Na de lunch gaan de vrouwen naar Brikama. In een stoffen (lapjes) winkel wordt veel ingekocht. Een kleermaker gaat hier kledingstukken van maken. In de namiddag vertrekt de hele groep naar de grens met Senegal. Een aantal vrouwen zijn oesters aan het 'uitpeuteren'. Als we wat geld geven gaan de vrouwen spontaan dansen. Het is hier wel erg armoedig.
Hierna gaan we naar een slangen- en reptielenfarm. Het is een soort van opvangcentrum annex kwekerij voor slangen en reptielen. Veel van deze beesten mogen even vastgehouden worden. Heleen, Robin en Lia maken daar gretig gebruik van.
"s Avonds is het gezellig. Er blijkt ook nog een gitaar te zijn en aan Wieteke heb je de rest van de avond geen kind meer. Samen met Aldert (op cajon) worden heel wat popklassiekers doorgenomen.

04 mei 2011

Vandaag zijn er geen djembelessen. Het is een speciale dag want Dinie is jarig en dat moet gevierd worden. Even voor tien uur vertrekken we naar de Kassakunda school. Deze school ligt dicht bij Brikama. Naarmate we verder landinwaarts rijden stijgt de temperatuur naar 45 graden. Wij hebben van alles meegenomen voor de school, balonnen, potloden en pennen, voetballen, schriften enz. De ontvangst is hartelijk en al snel zijn alle scholieren naar buiten gegaan. Er worden door Yvonne, Lia en Dinie liedjes gezongen waar veel kinderen aan mee doen. Wieteke, Kirsten, Heleen en Sander doen spontaan mee aan een voetbalwedstrijd. Sander denkt dit te kunnen doen zonder schoenen, maar komt hier snel van terug. De grond is te heet onder zijn voeten en dat levert een paar blaren op. Ook wordt er nog voor Dinie 'happy birthday' gezongen. Na het schoolbezoek vertrekken we naar de lokale markt van Brikama. Het is daar bloedheet. Een aantal mensen zoekt al snel een schaduwplekje bij een lokaal retaurantje op. Een lokale markt is toch wel heel wat anders dan een toeristenmarkt.
Rond vier uur vertrekken we naar het strand. Iedereen gaat mee, zelf Butch, Jo en Mamudu. Op het strand geeft Mamudu dansles aan de groep. De dans hoort bij het eerder geleerde Fulla ritme. Mamudu, Kirsten, Mirjam en Janet besluiten daarna nog te gaan hardlopen over het strand. Hierna volgt de picknick met allerlei salades. Bij het desert komt het personeel zingend binnen met de verjaardagstaart voor Dinie. Bijna terug bij de lodge worden er nog een aantal inkopen gedaan bij een lokaal winkeltje.

05 mei 2011

Rond negen uur gaan we naar het dorpje Kajabang. Het is ongeveer 10 minuten lopen. We bekijken daar de in aanbouw zijnde kliniek. Het wordt gebouwd door de lokale bevolking en betaald door een kerkgenootschap uit Zutphen. Een aantal mensen uit onze groep helpt mee met stenen sjouiwen. Saskia laat nog even zien dat vrouwen ook zwaar werk kunnen doen.
Terug op de lodge geeft Mamudu djembelessen aan de beginners en neemt Butch de gevorderden onder zijn hoede voor een ochtend latin muziek. Djembespelers die conga's leren spelen blijft een leuk gezicht. Men heeft grote moeite met de heel/finger combinatie. Maar iedereen vind het leuk dit eens een keer mee te maken. Butch blijkt zelf overigens een geweldige congaspeler te zijn. Weergaloze techniek en weet veel van allerlei latin ritmes. Tijdens de lunch is ook de kleermaker weer gearriveerd voor het passen en evt. herstellen van de kleding.
In de middag gaan we het plaatsje Gunjur bezoeken. We worden rondgereden en bezoeken o.a. een waterput en een ziekenhuis. Alles is gesponsord door Nederlanders, maar met name het ziekenhuis ziet er zeer armoedig uit. Echter voor Afrikaanse begrippen is het een geweldige luxe. Opvallend is ook dat veel kinderen je hand vast willen houden. Iedereen loopt dus met één of meerdere kinderen aan de hand. Na het bezoek aan het ziekenhuis rijden we naar de zilversmid.Hij geeft een demonstratie en na afloop kan  één en ander gekocht worden. De drie kettingen met djembe's zijn dan ook al snel verkocht. Daarna gaan we naar het huis van de familie van de gids. We bekijken de compound, de kamer waar het gezin woont en de keuken. Aan de andere kant van de weg is de moestuin.
's Avonds opnieuw een optreden. Ditmaal van de Mama Africa Band. Een fantastisch ensemble met een uitmuntende kora- en ballofoonspeler.
Aldert word gevraagd nog een nummertje mee te spelen op timbales. 

06 mei 2011

Vandaag is Marijke jarig en ook voor haar is een taart gebakken.
Voordat we djembe gaan spelen bezoeken we eerst Kajabang Nursery School. Deze school staat op loopafstand van de lodge. Alle kinderen krijgen een ballon en twee stickers. Er zijn drie klassen in de school en wordt bijvoorbeeld veel aandacht besteed aan aardrijkskunde.
Deze ochtend wordt wel duidelijk dat deze intensieve, maar prachtige, week heel vermoeiend is geweest. Het djembe spelen loopt niet zo makkelijk meer en de gevolgen van het laat naar bed gaan van sommigen laat duidelijk sporen na onder de ogen. Omdat we half zeven vertrekken kan iedereen de middag gebruiken om te relaxen en de koffers in te pakken. Maar niemand heeft echt zin de koffers te pakken. Niemand wil naar huis. Terwijl Butch, Mamudu met zijn vriend en Aldert nog een beetje aan het jammen zijn, probeert de rest alvast een beetje aan het idee te wennen dat er toch echt afscheid genomen moet worden. Toch gebeurt er nog iets opmerkelijks. Er ontstaat in één keer een hoop tumult omdat de president van The Gambia op bezoek komt in het plaatsje. Iedereen rent de poort uit of staat boven op het dak om maar niets van het schouwspel te missen.
Dan volgt rond half 7 een emotioneel afscheid. Met de afspraak dat we volgend jaar weer terugkomen rijden we, uitgezwaaid door Jo, Butch, Jenny en het voltallige personeel, de poort uit. Omdat de president nog niet terug is staan er nog honderden mensen langs de kant van de weg. Wij maken daar gretig gebruik van door ons uit te laten zwaaien door iedereen. Doodvermoeid stappen we één uur later dan  het geplande tijdstip van vertrek het vliegtuig in.

07 mei 2011

Binnen zes uur staan we weer op Schiphol. Talloze djembe's, doun douns enz. rijker is het nog een hele klus alles weer in de trein te krijgen.  Maar het lukt en rond de klok van half elf staan we op station Zutphen. Een geweldige, enerverende, leerzame en emotionele reis zit er op.

Samenvattend

We zijn nu bijna een week thuis en het gespreksonderwerp op de lessen maar ook thuis is nog steeds deze reis. De foto's en straks ook de filmpjes op alle social media spreken boekdelen. Het plezier en de emoties tijdens deze reis waren een genot om naar te kijken. Iedereen vermaakte zich opperbest en er viel geen wanklank. De groep was flexibel en naarmate de week vorderde ontstond het gevoel dat we, met z'n allen, iets unieks aan het meemaken waren. Multipercussion gaat kinderen steunen in The Gambia d.m.v. inkomsten uit o.a. optredens. Hierover volgt later meer informatie. En volgend jaar gaat er opnieuw, inmiddels grote groep, naar The Gambia. Deelnemers waren:
Lia, Marijke, Janet, Ton, Sander, Robin, Jan, Dinie, Yvonne, Saskia, Ellen, Mirjam, Heleen, Kirsten, Wieteke en Aldert.